Dageljks leven in het kamp - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

Dageljks leven in het kamp

Wolverhampton > Wrottesley Park
Op bovenstaande foto is te zien dat de manschappen ook  behoefte hadden aan een groentetuintje. Hier werden aardappelen gepoot voor  eigen gebruik. Dit kwam omdat de Engelsen grote moeite hadden om het kamp van de verlangde aardappels te voorzien. Er waren gelukkig heel wat boeren onder de militairen en die hielpen met poten en rooien ervan.
Ook hielpen ze boeren in de buurt van het kamp met het binnehalen van de (aardappel)oogst. Klik hier voor een video daarvan.

 
           
Het was gebruikelijk in dit kamp dat men eenmaal per zes maanden verlof  kreeg en dan voor veertien dagen. De treinkaart, waar ook naartoe, werd vergoed.  Ook kreeg men 'rationcards' mee voor thee, boter, bacon en suiker.

Op het middenpad in het kamp stond een rode 'public call box'. Hier konden de manschappen tegen betaling lokaal en interlokaal telefoneren. Om kosten te besparen werden er meestal afspraken gemaakt om militairen op een van tevoren  afgesproken tijd te bellen. Die stonden zodoende buiten de cel te wachten op het  rinkelen van de bel.....
In 1942 en 1943 was er in het gymlokaal (tevens recreatiezaal!) een klein gymclubje o.l.v sergeant Douwe die gebruik maakten van een fonkelnieuwe rekstok, brug en paard. Ook kon men zwemmen in het overdekte bad van de R.A.F.-legerplaats op weg naar Shrewsbury. Dit laatste onder bezielende leiding van de Zuid-Afrikaanse sportinstructeur Ferguson, die door zijn bruine en behaarde  lichaam al snel 'gorilla' werd genoemd.

Voor elke rit met een voertuig buiten het park was een 'workticket'  verplicht. Deze kon worden afgehaald bij bureauman Jo Swerts.
Elke morgen, behalve zondags, voor 'breakfast' stond er een P.T. (Psysical  training) op het programma. Het bestond vnl. uit hardlopen en vrije oefeningen op de grond. Iedereen kreeg de beschikking over een sportbroekje en sporthemdje.

 
Als men in dit kamp sprak van een 'Lichfield' behoeft dat enige  uitleg. Lichfield is een grote plaats vlakbij Stafford. Hier stond het ziekenhuis waar V.D.-gevallen (veneral diseases)behandeld werden, o.a. voor  gonorroe. Geen wonder dat in het kamp oogluikend condooms werden verkocht. Een  van de soldaten kreeg van zijn meerdere een voorschot waarmee hij zijn  handelswaar financierde. De condooms waren tegen vaste prijzen beschikbaar. Op  het ronde doosje was een stickertje geplakt met een klimmende Oranje leeuw en de  alleszeggende tekst: Nederland zal herrijzen......

 
Kampgrapjes Wrottesleypark:
De troep houdt altijd van dieren en zeker onder moeilijke omstandigheden,  ver van huis en haard.
In Congleton had men twee apen die eerst mak, maar spoedig vals werden. Tijdens de mis werden zij door een raampje bij het  altaar stiekem in de kerk gelaten, waarna zich al snel een vangspel tussen de  aalmoezenier en het altaar ontspon. Ook in de mess werden zij steeds brutaler en  begonnen de apen met potten ketchup en jam te gooien. Majoor S. besloot daarop  de apen uit het kamp te laten verwijderen. Dierenvrienden kregen hier lucht van  en op een avond werden de apen in het bed van deze majoor gelegd. Door de  spaarzame verlichting merkte hij de dieren te laat op. De volgende dag waren de  dieren al verdwenen.

Ook had de troep een grote hoeveelheid honden.  Bij de verplaatsing van de troepen van Congleton naar Wolverhampton zag de leiding een mooie gelegenheid om van deze honden af te komen. Iedereen werd  keurig zonder honden in de trein geladen. Er bleek echter geen controle bij de staart van de trein te zijn, zodat de honden door het nadetachement werden  ingeladen. Een zekere Hoek kreeg nu het bevel om de honden in Wrottesleypark op  te ruimen. 's Avonds liep hij met een pistool door het kamp, aaide de honden over de kop en maakte er snel een einde aan. Een hond rook echter onraad en ontsnapte de dans en werd daarna op het kamp met 'Hoek' aangesproken.

De 'beruchte' tandartsstoel

De tandartsen stonden in het kamp bekend als verwoede jagers. Achter de  tandartsenbarak hielden ze in een hok fretten. De  kampcommandant had hier bezwaar tegen en eiste verwijdering uit het kamp. Dat  bleek veel eenvoudiger dan gedacht: het hok werd drie meter naar achter gezet en  viel toen buiten de kampgrens.
In vissen waren sommige ook heel bedreven: ze deden dat niet met de hengel, maar m.b.v handgranaten.....Op weg naar Wales met het eskadron pantserwagens kreeg Jhr. Beelaerts van Blokland bijvoorbeeld gebakken forel bij zijn  reveille, die op voornoemde wijze was gevangen.

De bar
De bibliotheek

De haard in de zgn. Common room

Viering Sinterklaas december1942
Terug naar de inhoud