In en rond de barakken - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

In en rond de barakken

Wolverhampton > Wrottesley Park
 

De barakken in aanbouw



Kamertje van pelotonscommandant S. Jol

De legeringsbarakken waren van hout, alleen het gebouw van de brigadecommandant was uit steen opgetrokken. Alle hutten hadden een nummer. Bij  binnenkomst in zo'n hut was er een afgescheiden kamertje met één binnendeur. Hier zat de  pelotonssergeant, die toezicht hield. Dit kamertje werd verwarmd d.m.v. een klein elektrisch kacheltje. De gloeispiraal hiervan werd echter vaak  misbruikt voor het aansteken van sigaretten, wat veel storingen veroorzaakte.

Doordat het middageten rond 17.00 uur plaatsvond, had in de avond iedereen  honger. Daarom namen velen overdag enkele sneetjes brood mee. Dit was nl. niet  gerantsoeneerd en ongelimiteerd in de kantine verkrijgbaar. 's Avonds werd het  brood dan geroosterd voor de kachel. Als prikker fungeerde dan een vork die aan  een stokje vast vastgemaakt. Om het helemaal smaakvol te maken werd er dan nog  kaas op gesmolten voor een zgn. 'cheese on toast'.

  De soldateneetzaal van buiten


De soldateneetzaal van binnen


Een warme hap op de potkachel!

Slaapbarak van binnen


Binnen  een van de barakken eind december 1941 vlnr: Teffer,  Schreve, Lagendijk, Heuts, Tuininga, Veenstra, (illegible), H. de Vries en een  fles jenever op de kachel.  Paul Heuts houdt de Montreal pennant vast.
Foto: P.Heuts jr.-Canada

Op de houten britsen lagen stromatrassen. Deze waren meestal bultig en  keihard. Elke grote barak beschikte over drie potkachels. In de wintermaanden  konden de ruimten hiermee nauwelijks worden verwarmd.

Even een kijkje in de binnenzijde van een barak

Peter Meuwissen en E. Koldewey starten de dag in juli 1941


Onderhoud pantserwagens


Nieuwe manschappen marcheren over het terrein
 

'We gingen zelf aan het werk om alles te verfraaien. We  gaven de straten Nederlandse namen., zoals de Kerkstraat.'

 
S. Jol bovenop scoutcar febrauri 1942
Terug naar de inhoud