Stenfert Kroese, D. - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Stenfert Kroese, D.

Erelijst gesneuvelden > Namenlijst slachtoffers Veldtocht
Achternaam: Stenfert Kroese
Voornaam: David
Voorletters: D.
Rang: Sold.
Mil. Onderdeel: Kon.Ned.Brig.Prinses Irene
Geboorteplaats: Rotterdam
Geboortedatum: 19-12-1920
Overlijdensplaats: Oostkapelle
Overlijdensdatum: 09-03-1945    
Begraafplaats: Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen
Gemeente: Rhenen
Provincie: Utrecht
Land: Nederland
Vak:  
Rij: 11
Nummer: 20

De ouders van David waren bankdirecteur Willem Herman Stenfert Kroese uit Enschede (*1887-1967) en de Rotterdamse, met Schots bloed, Hannah Croll (*1890). Ze trouwden op 8 juni 1916 in Rotterdam en woonden daar op de Vijverlaan 15. Ze kregen samen drie kinderen:
- Wim (1917-2007) o.a. dominee in Warden, Vught en Almelo,  
- Hannah "Hannie" (*1918-2004). Hannie was in de oorlog betrokken bij het studentenverzet in Rotterdam en was een zgn. gijzelaar in Haaren en heeft ook in de dodencel in Scheveningen gezeten. Ze trouwde kort na haar vrijlating in augustus 1944 in Moergestel (Huize Zomerweelde) met Gijsbert Leonard van den Bergh (1916-2003) bij wie ze drie kinderen kreeg. Na een scheiding trouwde ze in 1959 met Willem Droogleever Fortuyn (1913-2000).
- Tenslotte werd  in 1918 David "Davy" geboren te Rotterdam. Hij kwam op 11 november 1944 als oorlogsvrijwilliger bij de Prinses Irene Brigade.

Tijdens de veldtocht bevond Davy zich met een deel van de Irene Brigade vanaf november 1944 voor bewakingsdoeleinden nabij Domburg in Zeeland.

Uit het dagboek van G. van Dam:

'Op zekere dag was ik op een van mijn zwerftochten langer weggebleven dan ik van plan was om toch nog op tijd terug te zijn voor mijn wachtbeurt moest ik een kortere weg van Domburg naar Fort Mammoet zien te vinden. Ik wist dat er langs het duin een pad liep dat veel korter was dan de gebruikelijke route. Terwijl ik op dat pad toeliep zag ik dat er een Spaanse ruiter voor was geplaatst die de weg versperde. Daar er geen waarschuwingsbord bij stond schoof ik de ruiter opzij, liep het pad op en zette de ruiter weer terug op zijn plaats. Nadat ik een eindje het pad was opgelopen viel het mij op dat er aan weerszijden Duitse Tellerminen verspreid lagen. Op het pad zelf was niets te zien. Toch vertrouwde ik het niet helemaal en uit voorzorg ging ik aan de rand van het pad lopen. Ik kwam vroeg genoeg bij de bunker om de Bruin op tijd te kunnen aflossen.
De avond daarop, het was 9 Maart 1945, kwamen drie man van de Ie gevechtsgroep op één motorfiets uit Domburg. Het waren Burger, Stenfert-Kroese en Vermeulen en op goed geluk sloegen zij het pad in dat ik de vorige dag had gevolgd. Halverwege reden ze op een Tellermine die in het midden van het pad op de grond lag. Alle drie waren ze op slag dood. Bij onderzoek bleek dat het hele pad met antitankmijnen was bezaaid. Dit soort mijnen is op een bepaalde druk afgesteld en een voetganger kon er meestal zonder risico op stappen.'

    
 
Zoeken
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu