Stengun - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Stengun

Wolverhampton > Wrottesley Park > Wapens
  
 
Het was een volautomatisch mitrailleur met een 'singleshot' mogelijkheid. Opvallend was het lichte gewicht en het rechte magazijn voor 9 mm. patronen, dat er aan de linkerkant kon worden ingestoken. Kenmerkend voor die tijd was dat hout aan de kolf en loop ontbrak. De kolf was niet meer dan een aangelaste pijp met een dwarsplaatje. Hij week in zoverre af van een gewone mitrailleur, dat er geen gasbediende zuiger in zat, maar de terugloop van het schuifstuk mechanisch veroorzaakt werd door de terugstoot die tevens de stalen veer indrukte. Het repeteereffect kon worden onderbroken door de trekker los te laten.

'Soms gebeurde het wel dat dan eerst het magazijn van twintig patronen moest worden 'leeggeschoten', wilde hij stoppen.'
'Meteen als je de loop vastgreep, schoof de knop van het schuifstuk pijnlijk langs je vingers.'

 'De korrel en vizier waren een lachertje'

'Als je de kolf een beetje te hard op de grond zette, liep je de kans dat ie automatisch afgi

Door het zware voor en achteruitspringen van het schuifstuk moest men het geweer stevig vasthouden en was richten bijna ondoenlijk. Door de korte 10 cm. loop verkreeg men hoogstens een sproei-effect.
Een voordeel was dat de negen mm. munitie zeer eenvoudig in het magazijn waren te schuiven, doordat zgn. 'voetjes' ontbraken. Dit in tegenstelling tot andere geweren, waarvan je de patonen van tevoren moest rangschikken wilde ze beter glijden.

'Wij noemden ze weggooischietijzers, omdat ze in die tijd slechts £1 en 15 shilling kostte.'

Niet iedereen bij de Irene brigade kreeg een Stengun. Het administratief personeel van een unit kwam er niet voor in aanmerking.
 
Zoeken
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu