De vlucht met de Fokker T.8W - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

De vlucht met de Fokker T.8W

Rekrutering > Engelandvaarders
Vlucht Engelandvaarder luitenant Beelaerts van Blokland in mei 1941

Beelaerts van Blokland stal met nog drie anderen (piloot Govert Steen, Fokker technicus Lindeman en verzetsman Boomsma) onder de ogen van Duitse soldaten een Duits watervliegtuigje op het Amsterdamse IJ en wist zo Engeland te bereiken.

Fokker T8W

'Ik fietste langs de Minervahaven  en zag daar, het was haast niet te geloven, een Duitse Fokker watervliegtuig T8W  liggen. Het toestel lag 100 meter van de kade, we moesten een rubberboot hebben  maar die kon je toen niet meer krijgen. Ik herinnerde mij dat een van mijn  leerlingen nog een drijfzak had.


Het Nederlandse leger oefent met de drijfzak

In de vroege morgen, ongeveer een week later,  peddelden we daarmee naar het toestel, klommen erop en erin. Steen had nog nooit  met zo'n ding gevlogen. Ik kon dat ook niet, maar had bij de cavalerie wel  geleerd hoe je richting moest bepalen. Steen friemelde wat aan wat draden en  startte eindelijk de motoren, waarvan er een haperde. Toen bleek dat het  vliegtuig nog verankerd lag en draaide wij grote cirkels in het water. Dat anker  opgehaald. De Duitsers stonden aan de walkant naar ons gestuntel te kijken maar  grepen niet in, want ze dachten dat we oefenvlucht zouden maken. We schoten door  de haven, scheerde langs de Hembrug het Noordzeekanaal op. We kwamen onder het  wolkendek. Kaarten hadden we niet, alleen mijn Bézar  legerkompas. Steen wilde naar Lowestoft in Zuid-Engeland vliegen om daar  op een breed strand te landen. Opeens ontdekten we dat de zon aan de verkeerde  kant van onze kist stond: mijn kompas deugde blijkbaar niet en we vlogen dus  richting Frankrijk. We keerden en twintig minuten later zagen we een kust vol  rotsen en  Engelse huizen. Plotseling werd er door de Britse luchtafweer op  ons, door hakenkruizen  voorziene watervliegtuig, geschoten. Landen konden  we niet, want het strand stond vol met palen en stakels tegen een mogelijke  Duitse invasie. Steen had van tevoren al gezegd dat hij alles wilde doen voor de  vrijheid, maar dat hij beslist niet in brand wilde worden geschoten.  Het  vuren hield op, nadat we oranje-wit-blauwe vlag buiten het toestel lieten  hangen. Doordat in Amsterdam de hendel van het remmechanisme was afgebroken,  konden we geen vaart minderen en kwam het watervliegtuig op zijn neus in het  water terecht. Na een hoge golf en wat geluk kwam het toestel weer recht en  taxieden we naar de wal. Door de kustwacht werden we opgebracht en de bevolking  van Broadstairs riep:' Well done the Dutch!' Daarna kregen we in de  officiersmess de eerste van drie  bacon en eggs op  één morgen. Onder  politiebegeleiding werden we naar Londen gebracht voor ondervraging  door  de Britse geheime dienst in de Patriotic School.'
Terug naar de inhoud