Veerman, W.G
Erelijst gesneuvelden > Namenlijst slachtoffers Veldtocht

Bron foto grafsteen: OGS
Achternaam: Veerman
Voornaam: Willem Gerrit
Voorletters: W.G.
Rang: Sold.
Mil. Onderdeel: Kon.Ned.Brig.Prinses Irene
Geboorteplaats: Medemblik
Geboortedatum: 11-08-1914
Overlijdensplaats: Hilvarenbeek
Overlijdensdatum: 25-10-1944
Begraafplaats: Nederlands Ereveld Loenen
Gemeente: Apeldoorn
Provincie: Gelderland
Provincie: Gelderland
Land: Nederland
Vak: A
Rij:
Nummer: 377
Jeugd en familie
Willem Gerrit Veerman werd geboren in Medemblik op 11 augustus 1914. Zijn vader, Willem Nicolaas Veerman, werd in 1881 geboren en werkte als zoutzieder. Zijn moeder was Maria Alida Kat, geboren in Amsterdam in 1883. Zij trouwden op 20 juli 1913 in Medemblik.
Het echtpaar kreeg drie kinderen:
- Willem Gerrit (1914–1944);
- Cornelia Antje, geboren op 29 augustus 1916;
- Cornelis Nicolaas, geboren op 8 november 1919
Op 18 januari 1927 vertrok het gezin naar Amerika. Daarmee begon voor Wim al op jonge leeftijd een leven buiten Nederland.
Zijn broer Cornelis werd halverwege de jaren dertig Amerikaans staatsburger. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Amerikaanse leger. Hij overleed op 22 augustus 1991 in Brevard, Florida, en werd begraven op het Florida National Cemetery, een erebegraafplaats voor Amerikaanse veteranen.
Over Wim zelf vermeldt de beschikbare informatie dat hij getrouwd was met Lucieer en in Palm Beach, Florida, woonde.
Terug naar Europa en de Prinses Irene Brigade
Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, bevond Wim zich al jaren in Amerika. De Nederlandse regering in Londen probeerde tijdens de oorlog Nederlandse mannen in het buitenland voor de strijd tegen Duitsland te mobiliseren.
Volgens de informatie op deze website heeft Wim vermoedelijk geen Amerikaans staatsburgerschap aangenomen. Mogelijk ontving hij daardoor een oproep van de Nederlandse regering om zich voor militaire dienst te melden.

Wim in Guelph (Bron: NIMH)
Zijn opleiding heeft vermoedelijk plaatsgevonden in Guelph, Canada. Vervolgens kwam hij in Engeland terecht, waar hij in Wolverhampton bij de Nederlandse Prinses Irene Brigade werd ingedeeld.

Wim werd chauffeur bij de verkenningsafdeling van de brigade, doorgaans aangeduid als Recce, een afkorting van het Engelse reconnaissance. De verkenningsafdeling had tot taak vooruit te rijden, de situatie op de wegen te onderzoeken en informatie over de vijandelijke posities te verzamelen.
Dat werk was gevaarlijk. Verkenningsvoertuigen konden dicht bij Duitse stellingen komen en moesten bij onverwacht vijandelijk vuur snel kunnen reageren. Een betrouwbare chauffeur was daarbij onmisbaar.
Wim diende onder anderen samen met wachtmeester Geerards. Ook had hij contact met marechaussee Arie van Soest, die later over een opmerkelijk gesprek met hem vertelde.
De laatste avond: een voorgevoel
In de herinnering van Arie van Soest komt Wim naar voren als een kameraad die op de avond voor zijn dood iets bijzonders zei.
Van Soest vertelde:
"Ik lag in rust bij mijn pantserwagen. Veerman vroeg of hij bij mij mocht komen liggen. Geen bezwaar natuurlijk, want hij was één van ons. Wel vreemd dat hij dat vroeg en ik vroeg wat er aan de hand was. Toen vertelde hij mij dat hij de volgende dag met Geerards moest rijden en dat hij het gevoel had dat er iets zou gebeuren. Ik zei nog dat er met iedereen iets kon gebeuren en liet het erbij."
Het is een korte herinnering, maar juist daardoor maakt zij indruk. Wim zocht die avond het gezelschap van een kameraad op en sprak uit dat hij het gevoel had dat er de volgende dag iets zou gebeuren.
Of hij werkelijk een voorgevoel had, kunnen we niet weten. Wel bleef het gesprek Arie van Soest bij. Na de gebeurtenissen van de volgende dag kreeg deze herinnering een bijzondere betekenis.

Positier van de drie gevechtsgroepen bij Broekhoven
De fatale patrouille bij Broekhoven
Op 25 oktober 1944 was de Prinses Irene Brigade betrokken bij de gevechten in de omgeving van Tilburg. Wim Veerman zat die dag als chauffeur in een Daimler-verkenningswagen, een zogenoemde scoutcar, met wachtmeester Geerards.
Bij Broekhoven kwamen zij als eersten aan bij een opgeblazen brug over de Oude Leij. Achter hen reed een Britse Honey-tank. Deze tank werd door Duits artillerievuur getroffen en vloog in brand.
Luitenant Driebeek gaf Geerards en Veerman opdracht onmiddellijk terug te keren. Bij het achteruitrijden moesten zij echter rekening houden met de brandende tank en de omstandigheden op de weg.
In het verslag van de gebeurtenissen wordt beschreven hoe de scoutcar voor de brandende tank moest uitwijken. Het voertuig kwam via een schuttersput in een naast de weg gelegen ven terecht en sloeg over de kop.
Volgens het verslag had Wim kort daarvoor geklaagd over problemen met de stuurinrichting. Hij kreeg echter opdracht om toch door te rijden.
Luitenant Driebeek en luitenant Van Voorst tot Voorst kropen ongeveer tien minuten later door een greppel naar het voertuig. Van Voorst tot Voorst wist met de sleutel van zijn eigen wagen het luik los te krijgen.
Wachtmeester Geerards kon uit de scoutcar worden bevrijd. Wim lag echter met zijn hoofd onder water en had geen polsslag meer. Later bleek dat hij zijn nek had gebroken.
Willem Gerrit Veerman was op 25 oktober 1944 om het leven gekomen. Hij was dertig jaar oud.
Het verslag eindigt met de woorden:
Dat was het einde van onze taak als verkenningsafdeling bij Tilburg. We trokken die middag terug naar café De Heem. We begroeven onze gesneuvelde Veerman hier achter de boomgaard. Later is hij overgebracht naar het Protestantse kerkhof.
Met deze woorden eindigt het relaas van de verkenningsafdeling over de gebeurtenissen bij Tilburg. De militairen verloren die dag niet alleen een collega, maar ook een kameraad die deel uitmaakte van hun groep.
Zijn graf en laatste rustplaats
Na zijn overlijden werd Wim Veerman aanvankelijk begraven achter de boomgaard bij café De Heem. Later werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar de Nederlandse Hervormde begraafplaats Godesakker aan de Esbeekseweg in Hilvarenbeek.
In het midden van de jaren zestig was zijn graf daar ernstig in verval geraakt. De Oorlogsgravenstichting besloot daarop zijn graf over te brengen naar de Nationale Erebegraafplaats in Loenen.
Wim Veerman rust nu op het Nederlands Ereveld Loenen, in vak A, grafnummer 377.
Zijn graf vormt een blijvende herinnering aan de Nederlandse militair die vanuit Amerika naar Europa terugkeerde om bij te dragen aan de bevrijding van zijn vaderland.
Een herinnering aan Wim Veerman
De herinnering van Arie van Soest geeft een persoonlijk beeld van Wim Veerman. De woorden die hij op de avond voor zijn dood sprak, zijn bewaard gebleven dankzij een kameraad die hem kende en later over hem vertelde.
Het is belangrijk om zulke herinneringen te bewaren. De geschiedenis van de Prinses Irene Brigade bestaat niet alleen uit militaire operaties, verplaatsingen en gevechten, maar ook uit de levens van de mannen die samen dienden en elkaar vertrouwden.
Wim was een van hen. Hij had zijn jeugd in Nederland achter zich gelaten, woonde met zijn familie in Amerika en keerde tijdens de oorlog terug naar Europa. Als chauffeur van een verkenningsvoertuig vervulde hij een gevaarlijke taak aan het front.
Op 25 oktober 1944 kwam daar bij Broekhoven een einde aan.