Burgt, W.C. v.d.
Erelijst gesneuvelden > Namenlijst slachtoffers Veldtocht
Achternaam: BurgtTussenvoegsels: van der
Voornaam: Wilhelm Christian
Voorletters: W.C.
Rang: Sergeant
Mil. Onderdeel: Kon.Ned.Brig.Prinses Irene
Geboorteplaats: Terschelling
Geboortedatum: 11-04-1923
Overlijdensplaats: Overloon
Overlijdensdatum: 16-10-1944
Begraafplaats: Overloon War Cemetery Gemeente Boxmeer
Provincie: Noord-Brabant
Provincie: Noord-Brabant
Land: Nederland
Vak: IV
Rij: D
Nummer:13
Foto: G. Berkers
De ouders van Wilhelm ("Wil") waren de uit Velsen afkomstige machinist/stuurman Jacobus van der Burgt (1893-1991) en de uit Schoonoord (Dr.) afkomstige onderwijzeres Jacoba Vossers (*1893). Haar vader was van 1898 tot 1922 Nederlands Hervormd predikant "op West" op het eiland Terschelling en er is daar nog steeds een Christelijke Daltonbasisschool naar hem vernoemd.
Jacobus had op Terschelling de Zeevaartschool gevolgd. Hij trouwde met Jacoba Vossers op 2 januari 1919 op Terschelling en ze kregen daar samen vier kinderen: Jacobus Gerrit van der Burgt (*1919- ?), Gerrit Johan van der Burgt (*1921-?), Wilhelm Christian (Wil) van der Burgt (1923-1944) en tenslotte Dorette Antonia Ida van der Burgt (*1925).
Jacobus had op Terschelling de Zeevaartschool gevolgd. Hij trouwde met Jacoba Vossers op 2 januari 1919 op Terschelling en ze kregen daar samen vier kinderen: Jacobus Gerrit van der Burgt (*1919- ?), Gerrit Johan van der Burgt (*1921-?), Wilhelm Christian (Wil) van der Burgt (1923-1944) en tenslotte Dorette Antonia Ida van der Burgt (*1925).

Wil met zijn zusje Dorette in 1927 (Bron: Fam. Geldoff)

v.l.n.r Gerrit, Dorette, Jacobus en Wil ong. 1934 (Bron: Fam. Geldoff)
Verhuizingen en opleiding
Wil groeide op in een gezin waarin de zeevaart een belangrijke rol speelde. Zijn vader solliciteerde naar een functie als docent aan de Zeevaartschool De Ruyter in Vlissingen en werd aangenomen.
Vanaf 1930 woonde het gezin achtereenvolgens in Vlissingen, Veere en Kamperland, destijds gemeente Wissenkerke.
Tijdens de Duitse bezetting werd de Zeevaartschool op last van de bezettingsautoriteiten naar Nijmegen verplaatst. Ook de familie Van der Burgt verhuisde in 1944 naar Nijmegen, waar zij aan het Kerkpad 6 woonde.
Wil had inmiddels met goed gevolg het gymnasium doorlopen. Daarna werkte hij als waterbouwkundige bij Rijkswaterstaat. Volgens de aanvullende informatie over zijn loopbaan stond hij in de laatste oorlogsjaren geregistreerd als kantonnier bij Rijkswaterstaat, Directie Limburg, Arrondissement Maas.
Vrijwilliger bij de Prinses Irene Brigade
Na de bevrijding van delen van Zuid-Nederland meldde Wil zich op 5 oktober 1944 als vrijwilliger bij de Prinses Irene Brigade. Hij was toen 21 jaar oud.
Zijn aanmelding vond plaats onder de formulering 'als vrijwilliger op de voet van een gewoon dienstplichtige'. Omdat hij verschillende talen sprak, werd hij als tolk ingezet.
Hij werd toegevoegd aan het Britse 2nd Battalion Royal Ulster Rifles, onder bevel van luitenant-kolonel I.C. Harris. Dit bataljon maakte deel uit van de Britse 9th Infantry Brigade.
Wil kreeg onder meer de taak Duitse krijgsgevangenen te verhoren. Daardoor bevond hij zich regelmatig dicht bij de frontlinie. Zijn kennis van talen maakte hem bijzonder bruikbaar voor de Britse eenheid, maar zijn werkzaamheden brachten hem ook in gevaarlijke omstandigheden.

Wil van der Burgt in 1944 Bron C. Geldoff

Controlelijst (bron: G.W. Berkers)

Overlijdensverklaring van de Royal Ulster Rifles (bron: G.W. Berkers)
De strijd bij Overloon
In het najaar van 1944 rukten de geallieerden op door Zuid-Nederland. De Duitse troepen probeerden de geallieerde opmars te stuiten en belangrijke verbindingswegen te behouden.
Bij Overloon, ten noordwesten van Venray, kwam het tot zware gevechten. Duitse eenheden hadden zich in de omgeving ingegraven en boden hardnekkig weerstand. De strijd ging gepaard met beschietingen, artillerievuur en gevechten met tanks.
Ook de burgerbevolking kreeg zwaar te lijden. Inwoners moesten hun huizen verlaten en sloegen op de vlucht. Het dorp Overloon werd tijdens de gevechten grotendeels verwoest.
De Amerikanen waren aanvankelijk bij de aanval betrokken. Na dagen van zware gevechten namen Britse troepen de strijd over. De Britse 9th Infantry Brigade en de Royal Ulster Rifles opereerden in dit gebied.
Voor Wil betekende zijn taak als tolk dat hij zich dicht bij de voorste linies bevond. Hij moest Duitse krijgsgevangenen kunnen ondervragen en informatie helpen overbrengen. Daarmee leverde hij een bijdrage aan de geallieerde strijd, maar stelde hij zichzelf ook bloot aan het gevaar van het front.
Gewond tijdens de gevechten
Op 12 oktober 1944 werd de aanval op Overloon ondersteund door zwaar Brits artillerievuur. De beschietingen richtten enorme verwoestingen aan. In de dagen daarna werd er in de omgeving van Overloon en Venray hevig gevochten.
Op 15 oktober 1944 raakte Wil tijdens de gevechten zwaar gewond door een Duitse mortieraanval. Hij werd overgebracht naar een Brits noodhospitaal dat was ingericht in de boerderij De Bloem aan de Merseloseweg, in de omgeving van de Bossenhoek.
Daar overleed hij op 16 oktober 1944, 21 jaar oud.
Over de precieze omstandigheden van zijn verwonding bestaan verschillende verklaringen in de overgeleverde documentatie. De datum van zijn overlijden staat vast, maar de beschikbare bronnen geven niet allemaal dezelfde lezing van de gebeurtenissen rond de mortieraanval.
Een tijdelijk graf aan de bosrand
Wil werd aanvankelijk begraven op een geïmproviseerde begraafplaats aan de bosrand bij de boerderij De Bloem. Daar lagen ook zes Britse militairen van de Royal Ulster Rifles die tijdens de gevechten waren omgekomen.

Tijdelijke begraafplaats aan de Bossenhoek, met links het graf van Wil van der Burgt.
Bron: C. Geldoff
De tijdelijke graven herinneren aan de zware strijd die in oktober 1944 rond Overloon werd gevoerd. De militairen werden begraven in de nabijheid van het gebied waar zij waren gesneuveld.
De herbegrafenis op Overloon War Cemetery
Overlijdensadvertentie van Wil
Op 29 mei 1947 werden de stoffelijke resten van Wil en de zes Britse militairen herbegraven op het Britse oorlogskerkhof in Overloon.
Wil kreeg daar grafnummer IV-D-13. Hij is bijzonder omdat hij, ondanks zijn Nederlandse nationaliteit en zijn dienst bij de Prinses Irene Brigade, als enige Nederlander op deze begraafplaats ligt.
Zijn graf maakt deel uit van de 281 graven op Overloon War Cemetery. De begraafplaats herinnert aan de geallieerde militairen die tijdens de bevrijding van Zuid-Nederland en de strijd rond Overloon hun leven verloren.
Overlijdensadvertentie van WilDe laatste woorden van zijn ouders
Op 27 oktober 1944 plaatsten de ouders van Wil een overlijdensannonce in de krant De Gelderlander. De korte, aangrijpende tekst luidde:
'In het strijdgewoel nam God van ons, onze zoon en broeder'.
De woorden laten iets zien van het verdriet van de familie, die haar zoon verloor terwijl hij zich vrijwillig had ingezet voor de bevrijding van Nederland.
Ook koningin Wilhelmina betuigde haar medeleven aan de ouders. In een brief van 10 januari 1946 schreef zij dat hun zoon, in de strijd voor de bevrijding van Nederland en bevriende volkeren, het hoogste offer had gebracht. Zij sprak haar deelneming uit en verzekerde de ouders dat zijn offer in dankbare herinnering zou blijven.
Bronnen en verdere informatie
Vluchten uit Overloon op last van de bezetter. Klik hier voor 9 getuigenverklaringen van mensen die de evacuatie uit Overloon hebben meegemaakt.
Op 28 augustus 2021 heeft de Stichting Overloon War Chronicles een zeer geslaagde Wil van der Burgt-dag georganiseerd. Klik hier voor meer info hierover en klik hier voor een video van Dennie Hendriks, met daarop een gedetailleerd overzicht van deze dag.
Bron: Ludmilla van Santen en leden van www.stamboomvragenforum.nl en Leo Janssen en Carla Geldoff